Algorytm identyfikacji

Kluczowe spostrzeżenie jest takie, że nie wszystkie sygnały są jednakowo stabilne. Algorytm sortuje je na warstwy: sygnały sprzętowe, takie jak charakterystyki GPU i ekranu, zmieniają się rzadko; sygnały programowe, takie jak zainstalowane czcionki i wtyczki, zmieniają się okazjonalnie; a sygnały sesyjne, takie jak ciąg user-agent i strefa czasowa, zmieniają się często. Traktowanie tych warstw osobno zapobiega temu, by zmienny sygnał zepsuł rozpoznanie skądinąd niezmienionego urządzenia.

Każda warstwa jest haszowana niezależnie, aby można ją było porównać samodzielnie. Gdy odwiedzający powraca, algorytm dopasowuje warstwa po warstwie: stabilny hash sprzętu kotwiczy tożsamość, hash oprogramowania ją potwierdza, a hash sesji dostarcza słabszego potwierdzenia. To warstwowe porównanie oznacza, że aktualizacja przeglądarki zmieniająca user-agent sama w sobie nie zrywa powiązania z urządzeniem.

Dopasowania poszczególnych warstw są następnie łączone w pojedynczy identyfikator i wskaźnik pewności przy użyciu wag odzwierciedlających niezawodność każdej warstwy. Zgodność o wysokiej stabilności daje wysoką pewność; sama niezgodność w warstwach zmiennych obniża pewność nieznacznie, zamiast deklarować nowe urządzenie. To z założenia dopasowanie przybliżone (fuzzy matching), tolerancyjne wobec oczekiwanej zmiany, a jednocześnie wciąż odróżniające naprawdę różne urządzenia.